społeczeństwo

Istota samooceny

Z obserwacji ludzkiego zachowania można zauważyć, że ludzie z siebie zadowoleni są zawsze uśmiechnięci, więcej rzeczy im się udaje a także mają wielu przyjaciół. Natomiast ludzie wiecznie niezadowoleni, nie tylko krytykują wszystko i wszystkich, ale również inni się od nich odsuwają, gdyż taki typ ludzi jak magnes przyciąga nieszczęścia. W dzisiejszych czasach zdrowa i wysoka samoocena nie jest wyłącznie potrzebą psychiki lecz stała się także potrzebą ekonomiczną, by odpowiednio przystosowywać się do zmieniającego świata, do różnorodności realizowanych celów i zadań, do zmian w zachowaniu innych ludzi, do zmian technologicznych. Samoocena w dzisiejszych czasach stała się istotnym gwarantem szczęścia. Z tego względu tematem poczucia własnej wartości zaczęło interesować się wielu nie tylko psychologów ale i terapeutów jak i trenerów rozwoju osobistego. Wszyscy oni są zgodni, iż żaden człowiek nie rodzi się z gotowym poczuciem własnej wartości, trzeba je świadomie podnosić i kształtować.

Obraz siebie samego składa się z dwóch podstawowych elementów. Z wiedzy o sobie samym będącej podstawą samoświadomości i z elementu wartościującego zwanego samooceną. Samoocena to zespół sądów i opinii, które jednostka odnosi do swojej osoby. Opinie te i sądy mogą dotyczyć aktualnych właściwości fizycznych lub psychicznych jednostki, jak również możliwości potencjalnych. Jednostka ocenia siebie i swoje właściwości głównie z punktu widzenia możliwości zaspokojenia własnych potrzeb lub spełnienia wymagań stawianych przez otoczenie. Nie wszyscy ludzie jednakowo się oceniają, zarówno co do poziomu, jak stałości swoich sądów i stąd można mówić o różnych rodzajach samooceny. Samoocena może być stabilna lub niestabilna, wysoka lub niska, adekwatna lub nieadekwatna.

Samoocena to system ocen dotyczący samego siebie wraz z obrazem własnej osoby, który ciężko oddzielić od samej samooceny. System ten tworzy istotny mechanizm regulacyjny. Gdyż to właśnie ten obraz własnej osoby determinuje nasz stosunek do otoczenia, jak również pobudza do działań, które koordynują relację między tym co uważamy o sobie a sytuacją, w jakiej w danej chwili się znajdujemy, a także określa poziom celów i zadań stawianych sobie przez jednostkę. Samoocena to ogół utrwalonych opinii, poglądów oraz postaw jakie jednostka ma wobec siebie, a mianowicie swego wyglądu zewnętrznego, możliwości i uzdolnień a nawet pozycji społecznej. Za właściwości samooceny podaje się kierunek, stabilność i adekwatność.

Related posts

Problematyka rodziny dysfunkcyjnej

Marta

Przestępczość nieletnich a historia

Marta

Unia Europejska a kara śmierci

Marta